— Сельскія бальніцы сёння — важнае звяно на шляху да здароўя, — каменціруе загадчык  Лапіцкай участковай бальніцы Валянціна Таміловіч. — Адрозненне ад гарадскіх медустаноў існуе толькі ў больш сціплым тэхнічным абсталяванні. У нас, напрыклад, можна здаць кроў на агульны і біяхімічны аналізы, зрабіць кардыяграму, скарыстацца паслугамі стаматолага. Летась наш фізіякабінет быў цалкам укамплектаваны неабходным абсталяваннем і зараз не саступае аналагічнаму кабінету ў паліклініцы.

У стацыянары, разлічаным на 20 ложкаў, робіцца ўсё магчымае, каб забяспечыць пацыентам камфортнае знаходжанне, што немалаважна падчас пандэміі.

— Каранавірус летась заняў сумнае першае месца ў рэйтынгу захворванняў, — распавядае Валянціна Аляксандраўна. — Людская плынь здавалася проста бясконцай: у дзень прымалі па 35-40 чалавек. Для нас, як і для ўсіх медыкаў, гэта быў цяжкі час.

Але, як вядома, цяжкасці загартоўваюць і дазваляюць убачыць, хто ёсць хто. Таму загадчык з упэўненасцю кажа, што калектыў Лапіцкай участковай бальніцы сабраны з прафесіяналаў.

Усё дзякуючы добрым адносінам паміж супрацоўнікамі і дакладнаму веданню і выкананню сваіх абавязкаў, — лічыць кіраўнік. — Вядома, засмучае тое, што маладыя спецыялісты не заўсёды застаюцца ў нас даўжэй тэрміну адпрацоўкі. Іх можна зразумець: хочацца нейкага росту, перспектыў. Ды і з забеспячэннем жыллём на месцы існуе праблема, а дабірацца штодзень з райцэнтра не кожны захоча. Тым не менш мы іх вучым усяму, што ведаем самі, і хочацца верыць, што гэта дапаможа моладзі ў далейшым.