Яшчэ два гады таму прадпрыемства знаходзілася ў спісе банкрутаў, а сёння аб гэтым цяжкім і трывожным перыядзе засталіся толькі ўспаміны. Прадукцыя мясцовага кансервавага завода мае стабільную якасць, карыстаецца попытам ва ўсіх рэгіёнах краіны. Да таго ж яе ахвотна набываюць для сваіх сістэм харчавання салідныя і надзейныя партнёры: установы адукацыі, аховы здароўя, сілавыя структуры.

Старт, так бы мовіць, быў нізкі, і “рэанімацыя” завода пачалася з распрацоўкі прадуманага бізнес-плана, а яго рэалізацыя ідзе ў тым тэмпе, які дае максімальны эфект і мінімальную рызыку ва ўсіх кірунках.

На заводзе вядзецца маштабная рэканструкцыя ўсёй матэрыяльнай базы. Тэрыторыя паступова набывае салідны выгляд: на будынках вытворчага цэха, складскіх памяшканняў адрамантаваны фасады і дахі, зроблены новыя пад’язныя шляхі. Дарэчы, да вытворчага цэха асобая ўвага: зараз тут манціруецца прытокава-выцяжная вентыляцыя, сёлета было заменена напольнае пакрыццё на спецыяльную плітку, набываецца і мадэрнізуецца абсталяванне. Усё гэта спрыяе павышэнню выніковасці вытворчых аперацый, стварае новыя працоўныя месцы і павышае імідж прадпрыемства як работадаўцы ў землякоў.

Адметна, што пераход прадпрыемства на рэйкі сучаснасці адбываецца без стварэння істотных перашкод вытворчасці.

Канечне, часовае суіснаванне з будаўнікамі, мантажнікамі, наладчыкамі абсталявання дадае некаторыя цяжкасці ў работу калектыву, аднак дае і шэраг пераваг. Калі прадпрыемства змяняецца ў лепшы бок літаральна на вачах, рабочыя бачаць перспектыву сваёй працы. Калі ж пры гэтым выпускаемая імі прадукцыя запатрабавана і прыносіць добры прыбытак, з’яўляецца пачуццё гонару за справу. А гэта — той самы чалавечы і прафесійны капітал, без якога сёння немагчыма ўстойлівае развіццё прамысловых прадпрыемстваў.

Зараз на кансервавым заводзе вырабляецца тыпавы асартымент: таматныя пасты і пюрэ, сокі, кансерваваныя таматы і ягады, капуста квашаная, фасоля ў таматнай заліўцы і іншае. Сёлета перапрацавалі больш за 500 тон агуркоў, увосень ужо перапрацавалі 150 т капусты і 65 т ягад, кансервацыя якіх яшчэ працягваецца. Лінейка прадукцыі паступова пашыраецца, калектыў таксама папаўняецца.

Трэба адзначыць, што другое нараджэнне завода адбываецца ў перыяд, калі попыт на прадукцыю яго і іншых айчынных кансервавых прадпрыемстваў расце. Кіраўніцтва і калектыў выдатна разумеюць, што карыстацца спрыяльнымі ўмовамі трэба па максімуму, і робяць дзеля гэтага ўсё, што ў іх сілах.

Але ж узнікае заканамернае пытанне: ці ёсць рэзервы росту аб’ёмаў вытворчасці на існуючым узроўні мадэрнізацыі завода? Адказ станоўчы, але з пэўнымі нюансамі. Магутнасці абсталявання і развіцця інфраструктуры хапае, каб перайсці на кругласутачны рэжым працы, а вось кадры застаюцца вузкім месцам.

Дэфіцыт кадраў — праблема, знаёмая многім прадпрыемствам. Аднак гэта не толькі выклік, але і дадатковая матывацыя для якасных перамен.