На малочнатаварнай ферме № 9 у вёсцы Каменічы ўтрымліваецца 340 кароў і 490 цялят ад нараджэння да 6 месяцаў. Занята на гэтым сельгасаб’екце 16 чалавек, з іх восем цялятніц.

Марына Віктараўна працуе тут даўжэй за сваіх сябровак: 13 гадоў яна загадвала фермай. Праўда, потым памяняла профіль на раслінаводства, але праз шэсць гадоў вярнулася да сваіх гадаванцаў, толькі ўжо самых юных. І зараз прымае пад сваю апеку нованароджаных бычкоў ды  цёлачак і тры месяцы гадуе іх, песціць, сочыць за здароўем,  прывучае есці.

Графік работы на ферме даволі спецыфічны: рабочы дзень Марыны пачынаецца а шостай гадзіне раніцы, а потым некалькі разоў неабходна карміць малых. А яшчэ і чысціць іх домікі. Калі ж заўважае, што хто з “падшэфных” занядужаў ці паводзіць сябе незвычайна, цялятніца тэрмінова кліча ветэрынарнага ўрача і разам рашаюць, у чым прычына і што рабіць далей.

— Кожнаму цялятку неабходна ўвага і ласка, — дзеліцца працаўніца. — Адразу пасля нараджэння кормім жывёлу малозівам, а потым пераводзім на малако, затым паступова дадаём прыкорм у выглядзе камбікорму, сена.

Прывага залежаць ад догляду і харчавання цялят. І калі яны адпавядаюць патрабаванням, жывёла расце здаровай і хутка набірае масу. У Марыны Віктараўны прыбаўкі цялят дасягаюць 860 грамаў у суткі.

Кожны дзень на золку Марына Белабародава бярэ веласіпед і спяшаецца на ферму, дзе яе чакаюць паўсотні пяшчотных істот, тыкаюцца цёплымі насамі, лашчацца. Менавіта за гэта жанчына і любіць сваю справу: хіба ж пакінеш без догляду такіх пестуноў?