Не толькі ў камбайнера падчас жніва няма свабоднай хвілінкі, але і работнікі сталовай сельгаспрадпрыемства амаль не адыходзяць ад пліты: трэба прыгатаваць абед і вячэру, каб працаўнікі маглі сытна і смачна падсілкавацца, не пакідаючы рабочага месца.

Кожны дзень пачынаецца ў сем гадзін раніцы — аптымальны варыянт, каб у пачатку дванаццатай выехаць з гарачымі абедамі ў поле. На кухні звычайна пачынаюць працаваць з абірання бульбы для першых страў і іншай гародніны, нарэзкі і падрыхтоўкі прадуктаў, якія патрэбныя па меню. Стараюцца не паўтарацца: супы, расольнікі, баршчы, разнастайныя гарніры з катлетамі, гуляшом, адбіўнымі ці каўбасой. З напіткаў — кампот, чай. З сабою ў поле камбайнерам выдаюць мінеральную ваду, а аператарам на зернесушылцы яшчэ і сухпаёк: што-небудзь з мяснога па меню, два яйкі, хлеб з батонам, памідор ці агурок і пакецік гарбаты. На аб’ём порцый ніхто не скардзіц-ца. Загадчык сталовай Людміла Кучынская працуе тут з ад-крыцця пункта харчавання, а гэта амаль дзевяць сезонаў. Меню распрацоўвае на некалькі дзён наперад і прадукты заказвае загадзя. Частка з іх паступае з Глускага райста, хлеб — з Асіповіцкага хлебазавода, а бульба і мяса — са сваёй гаспадаркі. Натуральна, захоўваюць і тэхналогію прыгатавання, і санітарна-гігіенічныя нормы.

У сталовай працуюць шэсць чалавек: два повары, кухонны рабочы, раздатчыца, загадчык і прыбіральшчыца. У кожнай свае абавязкі, але заўсёды дапамагаюць адна адной. На поле з абедам ці вячэрай могуць выязджаць і кухоны рабочы, і повары: тэрыторыя вялікая, трэба накарміць людзей на палях чатырох аб’яднаных гаспадарак: Ліпень, Свіслач, Вязаўніца і Каменічы. У цэлым абедаюць 70 чалавек, а вячэраюць каля 40. Бывае, што раздатчыкі працуюць да васьмі гадзін вечара. Спецыяльнага посуду для дастаўкі абедаў у поле хапае. Апетыт у хлебаробаў выдатны, бо і ежа смачная, і пасля цяжкай працы прыемна атрымаць хвіліну перапынку.