Спіс адметнасцей Завалочыцкага сельсавета можа і не надта вялікі, але ўражваючы і досыць разнастайны. Да таго ж размешчаны яны вельмі зручна для аўтамабільнай вандроўкі з Асіповіч.

У вёсцы Гарадок — першым паселішчы сельсавета, які ляжыць на шляху ў Завалочыцы — знаходзіцца храм. Драўляная Казьма-Дзям’янская царква (на здымку) пабудавана ў ХVІІІ стагоддзі і захавалася да нашага часу ў аўтэнтычным выглядзе.

Яшчэ адна мясцовая адметнасць — будынак школы. Ніякай архітэктурнай каштоўнасці ён не мае, але паглядзець на яго ўсё роўна цікава. Асяродак адукацыі ўзведзены ў той жа час і па тым жа праекце, што і школа ў Карытным. Яна была зачынена некалькі гадоў назад, пэўны час існавала як аздараўленчы лагер, які таксама перастаў функцыянаваць. Перспектывы далейшага існавання ў непатрэбнай больш пабудовы нядрэнныя: яго выкупіла абшчына баптыстаў, якая збіраецца заснаваць тут свайго роду санаторый для аднавернікаў-пратэстантаў.

Недалёка ад Гарадка знаходзіцца вёска Гарадзішча. Старажытнасць бачыцца па немалой колькасці сядзіб, пабудаваных у характэрным для традыцыйнага народнага дойлідства стылі. Прыблізна да XVIІ стагоддзя мястэчка называлася горадам Глускам. Пасля пажару горад існаваў яшчэ некаторы час пад назвай Глуск Пагарэлы, а заняпаў з развіццём новага Глуска, які быў заснаваны на некалькі дзясяткаў кіламетраў ніжэй па Пцічы. Пункт, дзе існаваў Глуск Пагарэлы, “вылічыў” па архіўных дакументах і знайшоў на мясцовасці асіповіцкі краязнаўца Юрый Клеванец. Зараз месца былога горада занята пашай і вясковымі могілкамі.

Пра багацце гістарычнай спадчыны Гарадзішча сведчыць і назва моста праз рачулку на ўездзе ў вёску. Мост нічога асаблівага не ўяўляе, але ён менавіта той самы, “праз які Напалеон бег і куляўся!”

Галоўны экскурсійны аб’ект у Завалочыцах — панскі маёнтак XIX стагоддзя. Нічога падобнага ў нашым раёне сёння няма, хаця напрыканцы 90-х у Дараганаве яшчэ існаваў прыгожы панскі дом Дараганаў. Пабудова, праўда, была ўшчэнт “дабітая”, стаяла закінутая і згарэла ў пажары, які ўчынілі мясцовыя бамжы…

Прынамсі, калі рушыць з Завалочыц у бок Дараганава, то можна завітаць на былую савецкую ракетную базу. Знаходзілася яна каля вёскі Сіманавічы, але патрапіць туды няпроста: сакрэтныя аб’екты ў СССР, як правіла, будаваліся ў маладаступных мясцінах. Сёння ад пускавых шахт мала што засталося, але для аматараў экстрыму і блукання па закінутых тэхнагенных зонах вандроўка сюды ўсё роўна абяцае шмат цікавага.

 І яшчэ некалькі адметнасцей завалочыцкага краю

1. Колішнія дзеці, а цяпер ужо пенсіянеры, вяртаюцца на малую радзіму. Прыклад — Аляксандр Зубец з вёскі Дварэц (на здымку). Па словах старшыні мясцовага сельсавета Аляксандра Крамянецкага, аседлымі жыхарамі ў многіх сёлах становяцца менавіта іх былыя ўраджэнцы. Таму і амаль няма безгаспадарчых дамоў.
2. Вёску Туркі, дзе жывуць усяго 2 карэнныя жыхары, аблюбавалі тры гарадскія сям’і, якія ўзялі па чвэрць гектара і ствараюць там свае памесці. Прычым у аўтэнтычным стылі, прыбліжаным да ладу, у якім жылі нашы продкі.
3. Жыхары, якія абслугоўваюцца ў крамах райста, маюць пастаянную скідку на малочныя і хлебабулачныя вырабы. Апошнія, дарэчы, прывозяць і ў магазін Карытнага.
4. Цэнтр аграгарадка прываблівае цудоўнай сажалкай.