Жыхар Вяззя Юрый Жырнікаў прыйшоў на стальную магістраль 27 гадоў назад. Каля двух месяцаў працаваў у будаўнічай брыгадзе на станцыі, затым уладкаваўся слесарам у вагоннае дэпо. Пры падтрымцы старэйшых таварышаў хутка спасціг прамудрасці справы, навучыўся слухаць і чуць гук механізмаў, заўважаць нават самыя дробныя дэфекты, своечасова ліквідаваць няспраўнасці. З цягам часу яго прафесія ператварылася ў аглядчыка-рамонтніка вагонаў. І хоць функцыі засталіся практычна тыя ж, затое колькасць відаў вагонаў заметна павялічылася. І ўсе іх трэба дасканальна ведаць, каб прафесійна агледзець кожную калёсную пару, кожны вузел і механізм. Ёсць вагоны, у якіх усё навідавоку, і правесці  агляд можна практычна не запэцкаўшы спецадзення, а іншыя патрабуюць залезці пад платформу, і тут ужо пра “чысты касцюмчык” можна забыцца. Але да ўсяго прывыкаеш, лічыць Юрый Уладзіміравіч.

Яго работа — гэта не проста праверка спраўнасці саставу, але і бяспека, надзейнасць і спакой тысяч людзей, чыё жыццё звязана з чыгункай.

Каля дзесяці гадоў працаваў старшым аглядчыкам-рамонтнікам вагонаў, адказваў не толькі за сваю працу, але і за выкананне даручанага падначаленымі. За чвэрць века навучыўся няспраўнасці заўважаць, чуць і адчуваць. Быў выпадак, калі ва ўмовах адчэпачнага рамонту з дапамогай спецыяльных прыбораў калегі не адразу змаглі заўважыць трэшчыну, якую Юрый выявіў на пуцях у цемры. А на пытанне, як яму гэта ўдалося, весела адказаў: “Падуў на яе”. У кожнага спецыяліста свае сакрэты!

Змены бываюць розныя. Напрыклад, за ноч, якая папярэднічала нашай гутарцы, чыгуначніку разам з калегамі прыйшлося замяніць тры тармазныя калодкі. А праверыць за змену даводзіцца ад 500 да 620 вагонаў. Увесь час на нагах. Юрый Уладзіміравіч падлічыў, што за 11,5 гадзін аднойчы прайшоў 20 км. І гэта не проста прагулка. Асабліва складана працаваць у дождж, калі вадой забіваюцца трэшчыны і становіцца цяжка іх заўважыць. У такіх умовах, якімі багатае гэта лета, трэба быць асабліва пільным, добра высвечваючы ліхтаром кожную калёсную пару.

Сочаць аглядчыкі-рамонтнікі і за тым, каб вагоны былі закрытыя, без адтулін. А таксама і на стан рэек звяртаюць увагу, бо здаралася заўважаць на пуцях кінутыя кімсьці староннія прадметы. Аднойчы пад вагонам знайшлі блок цыгарэт, які немаведама якім чынам туды трапіў. Так што ўважлівасць і назіральнасць — неад’емныя якасці аглядчыка-рамонтніка.

Праца Юрыя Жырнікава не раз адзначалася Ганаровымі граматамі Магілёўскага аддзялення Беларускай чыгункі. А ў вольны час ён ахвотна займаецца сталярнай справай: вырабляе вокны, дзверы, мэблю.