Узаемная цікавасць

Не думайце, паважаныя чытачы, што толькі вы з цікавасцю адкрываеце наша выданне. Працаўнікі “раёнкі” заўсёды з вялікім задавальненнем сустракаюцца з вамі, каб пагутарыць, абмеркаваць справы і ўвогуле больш блізка пазнаёміцца.

Нагода для візіту да Пасевічаў з Цяплух была самая прыемная: сям’я аказалася ў ліку тых, хто па выніках чэрвеньскага дня падпісчыка выйграў абяцаны “АК” прыз. Сумесна з нашымі партнёрамі ў раённым вузле паштовай сувязі было разыграна чатыры дзясяткі бонусных купонаў, якія і адправяцца па адпаведных адрасах у бліжэйшыя дні.

Пасевічы жывуць у Цяплухах ужо 15 гадоў, а ўсяго яны на Асіповіччыне без году 30. Шкада толькі, што прывялі іх сюды не самыя лепшыя абставіны: перасяляліся з забруджанай радыяцыяй слаўгарадскай вёскі. Затое наш край упадабалі раз і назаўсёды. На пенсію Уладзімір Антонавіч пайшоў з лясгаса, дзе працаваў вадзіцелем, а Раіса Аляксееўна — з раённага цэнтра сацабслугоўвання насельніцтва, дзе працяглы час была сацработнікам.

Калі ідзеш на заслужаны адпачынак, газеты і часопісы набываюць асаблівае значэнне: з’яўляецца больш вольнага часу для іх чытання. Хаця з “АК” гэта дружная сям’я сябруе ўвесь перыяд свайго знаходжання ў раёне.

— Некалі газета дапамагла ў пэўным сэнсе адаптавацца на асіповіцкай зямлі, — разважае аб справах былых дзён гаспадар, — а зараз дазваляе заўсёды быць у курсе мясцовых падзей. Дарэчы, даспадобы прыйшоўся нам новы дызайн выдання, які зрабіў яго больш сучасным і лёгкім. Увогуле, “раёнка” даўно стала часткай нашага жыцця.

Высветлілася, што ў хуткім часе можна чакаць ужо знаёмых нам цяплушцаў у рэдакцыі: у сярэдзіне жніўня Уладзімір Антонавіч адзначыць сваё 70-годдзе. Атрымоўваецца, што заахвочванне ад “АК” аказалася своечасовым.