40-гадовы асіпаўчанін Андрэй Балтак працуе аператарам пульта ўпраўлення абсталяваннем вытворчасці бетонных і жалезабетонных вырабаў АЗЖБК 14 гадоў. I за гэты час стаў высакакласным спецыялістам. А калісьці нават не думаў, што прыйдзецца звязаць жыццё з заводам, бо пасля атрымання дыплома аб базавай адукацыі вырашыў стаць заатэхнікам. Але жыццёвая сцяжынка прывяла да іншай прафесіі.

— Нездарма ж гавораць: усё, што ні робіцца — усё да лепшага, — заўважае Андрэй Iгаравіч. — На пачатку 2000-х у пошуках новага месца працы апынуўся ў ліку сезонных рабочых саліднага ў нашым горадзе завода. Спадабалася атмасфера ўзаемаадносін, канчатковы вынік працоўнага працэсу. Стараўся выконваць планавае заданне якасна, таму працаваў старанна. I, калі прапанавалі застацца на пастаяннай аснове, згадзіўся. На той момант італьянцы якраз пачалі ўсталёўваць лінію паўсухога прэсавання. Каб запусціць яе ў дзеянне, неабходна было навучыцца ўпраўляць праграмамі, што і рабіў пад кіраўніцтвам італьянца, які пастаянна напамінаў аб галоўных якасцях аператараў — уважлівасці і ўседлівасці: усё ж круціцца-верціцца, і не дай бог што-небудзь не заўважыць — падвядзеш цэлы ўчастак. Ды і добрая каардынацыя руху рук не перашкодзіць, а таксама зрокавая памяць. Атрымліваецца, што аператар, як дырыжор аркестра. Рабочае месца нельга ні на мінуту пакінуць, цалкам усю змену на пару з машынай. Што трэба ведаць? Ды многа чаго. Лінія разлічана не на адзін жа выраб. Пад кожны від прадукцыі — свая праграма. Пачынаючы новую змену, работнікі павінны быць упэўнены, што ўсё спрацуе як след. Ушчыльную кантактуем з лабараторыяй, што адказвае за стандарты выпускаемай прадукцыі, правярае на якасць. Безумоўна, бываюць і збоі — гэта ж тэхніка. З напарнікам Iгарам Дзямко стараемся іх мінімізаваць. Сярод маладых падрыхтавалі сабе дастойную змену. Цяпер каманду аператараў папоўніў Аляксандр Пярфільеў. Спадзяюся, што не падвядзе нас.

Ніна ВIКТОРЧЫК. Фота Ніны ЦАРЫК.