Заўтра старшыні савета ветэранаў ЦРБ Зінаідзе Пацкевіч спаўняецца 85 гадоў.

У працоўнай кніжцы гэтай жанчыны значыцца толькі адно месца работы — Асіповіцкая цэнтральная раённая бальніца. Менавіта туды прыйшла яна пятнаццацігадовай дзяўчынкай у 1952 годзе.

І засталася назаўсёды. Нават зараз, нягледзячы на тое што даўно ўжо знаходзіцца на пенсіі, работу ў медустанове жанчына не пакідае, толькі апошнія тры дзесяцігоддзі яна перайшла ў грамадскае рэчышча. Але і тут Зінаіда Канстанцінаўна працуе на поўную моц — так, як прывыкла, як умее. Таму ветэранская арганізацыя ЦРБ вядома далёка за межамі нашага горада і нават краіны, не раз удзельнічала ў міжнародных праектах.

Гэту рухавую, жвавую жанчыну можна сустрэць у бібліятэцы, раённым гісторыка-краязнаўчым музеі, ля помніка ці ў доме ветэрана вайны. Ні адна значная для раёна падзея не абыходзіцца без яе ўдзелу. Яна ў гушчыні падзей і шчодра дзеліцца багатым вопытам з калегамі, падтрымліваючы стасункі з іншымі ветэранскімі суполкамі, у яе вучацца ветэранскія важакі ўсёй вобласці. Клопат пра пенсіянераў стаў адным з сэнсаў існавання гэтай жанчыны. Яна ведае пра кожнага: каму неабходна медыцынская ці псіхалагічная дапамога, у каго здарылася бяда ці наадварот адбылася радасная падзея.

Дзяцінства было нялёгкім: пад стрэлы і выбухі. З братам перадавалі партызанам хлеб, што пякла ноччу матуля. Застаўшыся без таты, дзеці вымушаны былі з малых гадоў працаваць.

Скончыўшы Асіповіцкі філіял Бабруйскага медвучылішча, атрымала дыплом медсястры агульнай практыкі і працавала ў ЦРБ. Спачатку — медсястрой, старшай медсястрой, потым — ветэранскім важаком. У медустанове яе заўсёды характарызавалі як вопытнага, стараннага, ініцыятыўнага работніка, які здольны спраўляцца з вялікім аб’ёмам работы і валодае высокім пачуццём адказнасці за давераны ўчастак. Узнагароджвалася Падзячным пісьмом Прэзідэнта, ганаровымі граматамі рознага гатунку, значком “Выдатнік аховы здароўя”, станавілася “Ударнікам пяцігодкі”, пераможцай рэспубліканскага конкурсу “Жанчына года”, яе імя занесена ў Вялікую міжнародную энцыклапедыю “Лепшыя людзі”. Узнагароды можна пералічваць доўга, але галоўнае — гэта павага людзей.

Вось як адгукаюцца пра яе сябры “па цэху”.

— У нашым горадзе жывуць дзіўныя жанчыны, актыўныя і жыццярадасныя, якія, нягледзячы на ўзрост, вядуць за сабой іншых, — расказвае Ніна Ананьева. — Гэта Марыя Фёдарава, ёй ужо больш за 90 гадоў, Раіса Пятроўская, Ала Плахоціна, Людміла Хамякова, а ўзначальвае гэту кагорту нераўнадушных актывістак Зінаіда Пацкевіч. “Дзяўчынкі” — так яны звяртаюцца да ўсіх. І менавіта так яны сябе адчуваюць — маладымі, поўнымі сіл, жадання дзейнічаць і жыць “на поўную катушку”. Скандынаўская хадзьба, трэнажорная пляцоўка, догляд за магіламі памерлых, валанцёрская работа, іншыя мерапрыемствы. А як яны весела сустракаюць святы — з песнямі, танцамі, гульнямі. Колькі розных твораў ведаюць! Разам рыхтуюць смакоты да стала…

Зінаіда Канстанцінаўна — чалавек-энерджайзер, які заражае сваёй актыўнасцю і жыццялюбствам усіх, хто акружае, ніколі не губляе аптымізму, веры ў людзей і, нягледзячы на самаадчуванне, па прыкладзе Маленькага прынца, кожную раніцу ўстае, збіраецца і ідзе “прыводзіць у парадак сваю планету”. Бо камусьці ж трэба гэта рабіць.