Некалькі гадоў назад 1562 тэхнічная ракетная база па ўласнай ініцыятыве ўзялася за распрацоўку тэхналогій рамонту вырабаў, якія трымае на захаванні. Неабходнасць таго наспела: на ўзбраенні айчыннай супрацьпаветранай абароны знаходзяцца сістэмы, распрацаваныя і выпушчаныя яшчэ ў савецкі час. Тэхніка звышнадзейная, але з цягам часу колькасць небаяздольных ракет паступова расла. Прадпрыемствы, якія іх выпусцілі, знаходзяцца ў іншых краінах, так што ініцыятыва ў стварэнні ўласнага рамонтнага цэнтра атрымала поўную падтрымку вышэйстаячага камандавання.

У 2018 годзе “рэанімацыйныя” напрацоўкі набылі афіцыйны статус: на базе было сфарміравана новае падраздзяленне — аддзел рэгламенту і рамонту зенітных кіруемых ракет. Былі палепшаны і ўмовы іх захавання: усе сховішчы атрымалі сістэму ацяплення, для чаго магутнасць кацельні часці давялося значна павялічыць. Стабільная тэмпература карысна для блокаў бартавой электронікі і вузлоў дакладнай механікі, з якіх у асноўным і складаецца кіруемая зенітная ракета.

Што ж тычыцца непасрэдна магчымасцей па рамонце, то яго тэхналогія цалкам адпрацавана для трох тыпаў баявой тэхнікі, а яшчэ адна набліжаецца да завяршэння.

Зразумела, пашырэнне поля дзейнасці базы патрабавала адпаведнага павелічэння персаналу — як ваеннаслужачых, так і служачых. У новы аддзел былі пераведзены найбольш вопытныя кадры, а вакансіі служачых заняты жыхарамі Лапіч, Жорнаўкі, Градзянкі. Такім чынам, сёння на базе створана амаль 50 рабочых месцаў.

Напэўна, не будзе лішнім  растлумачыць, чаму наша армія не збіраецца развітвацца з зенітнымі ракетамі, што выпушчаны як мінімум 30 гадоў назад.

Галоўная прычына — з завяршэннем халоднай вайны тэмпы распрацовак ваенных тэхналогій значна знізіліся і многія актуальныя для пачатку 90-х гадоў мінулага стагоддзя ўзоры складанай баявой тэхнікі ўсё яшчэ не страцілі сваёй эфектыўнасці. Тая ж ЗКР “Оса-АК”, якую на 1562 трб пачалі рамантаваць першай, застаецца на ўзбраенні 17 краін, у ліку якіх наш галоўны саюзнік — Расія.

Што цікава: калі ў 2017 годзе Іарданія вырашыла прадаць свае ракетныя комплексы, за імі выстраілася сапраўдная чарга — Польшча, Чэхія, Украіна і адна амерыканская кампанія, якая пажадала захаваць інкогніта.

Па меркаванні экспертаў у галіне ўзбраенняў, прычына інтарэсу — універсальнасць і даволі высокая дзейснасць савецкіх зенітна-ракетных комплексаў як сродку супрацьпаветранай і супрацьракетнай абароны. А таксама — магчымасць мадэрнізацыі, якая значна пашырае іх баявы патэнцыял.

Дзмітрый САЎРЫЦКІ.

d.savrickiy@gzt-akray.by