Дню яднання народаў Беларусі і Расіі была прысвечана творчая гасцёўня, якая адбылася ў суботу ў РЦК.

На яе сабраліся не толькі мясцовыя паэты, але і літаратары з іншых рэгіёнаў краіны. Сярод іх — член Саюза пісьменнікаў Беларусі, Ганаровы член Саюза пісьменнікаў Расіі, член міжнароднай асацыяцыі пісьменнікаў-публіцыстаў Фёдар Баравой, старшыня Мінскага гарадскога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі, член Праўлення і Прэзідыума Праўлення пісьменнікаў Саюзнай дзяржавы Міхаіл Пазнякоў, а таксама ўдзельнікі Мінскага гарадскога тэатра Паэзіі, створанага пры Цэнтральнай бібліятэцы імя Янкі Купалы. На сустрэчы прысутнічалі намеснік старшыні райвыканкама Ганна Землянухіна, загадчык сектара культуры райвыканкама Ірына Раманчук і іншыя госці.

Старшыня раённага літаратурнага аб’яднання Тамара Кавальчук прэзентавала літаратурна-публіцыстычны зборнік  «Дзве сястры: Расія – Беларусь», які летась убачыў свет. Кніга падрыхтавана Валянцінам Баюканскім і Тамарай Кавальчук і ўключае ў сябе творы 18 расійскіх і 16 беларускіх аўтараў і прысвечана жыццю дзвюх брацкіх краін.

Так гістарычна склалася, што народы Беларусі і Расіі жывуць на суседніх тэрыторыях, маюць адну мову і наогул шмат агульнага. Радаводы многіх землякоў бяруць свае карані з расійскай зямлі, гэтаксама, як і жыхары Расіі маюць нямала родных на Палессі і Панямонні, ахвотна падарожнічаюць па Белавежскай пушчы і Браслаўскіх азёрах. Эканамічныя і культурныя сувязі звязваюць дзве брацкія дзяржавы. Гэтай тэме прысвячаюць свае творы пісьменнікі і мастакі, артысты і кампазітары.

На сустрэчы гучала шмат вершаў. Іх чыталі асіпаўчане Ларыса Гарбайчук, Людміла Малчанава, Ліна Бахарава. Многія творы землякоў і паэтаў з іншых мясцін  агучвала Тамара Кавальчук. А ўдзельнікі Мінскага гарадскога тэатра Паэзіі не толькі чыталі вершаваныя творы, але і спявалі песні, створаныя на іх аснове. Шэраг песень прагучаў і ў выкананні народнага ансамбля народнай песні і музыкі «Дзівакі». Усе гэтыя творы ў чарговы раз пацвердзілі прыгажосць беларускага слова, як і мілагучнасць рускай мовы, хараство прыроды абедзвюх краін, непаўторнасць вобразаў і пачуццяў, якія перадаюць у сваіх творах мастакі слова. Усе прамоўцы падкрэслівалі гэта, а таксама еднасць двух брацкіх народаў, што жывуць многа гадоў у ладзе ды згодзе.