Навстречу Всебелорусскому народному собранию
Насустрач падзеі
Святлана Мамсікава: “Хвалюе мяне вось што”
Па інфармацыі незалежнага сайта chinovniki.info, дзе маніторыцца “народны” рэйтынг беларускіх службовых асоб і дэпутацкага корпусу розных узроўняў, дзейнасць дырэктара ДУА “Гімназія г. Асіповічы” і дэпутата райсавета дэпутатаў 28 склікання Святланы Мамсікавай ацэньваецца дастаткова высока: 3,88 бала з 5 магчымых.
Інтэрнэт-платформы для галасавання — не самая рэле-вантная крыніца, аднак некаторыя высновы з іх можна рабіць даволі дакладна. Калі адказную асобу ацэньваюць “знізу”, гэта як мінімум азначае, што яна займаецца важнай справай і мае наконт яе ўласны пункт погляду.
Таму ў сваіх разважаннях аб удзеле ў VI Усебеларускім народным сходзе Святлана Юр’еўна засяродзілася на тэме, найбольш блізкай ёй: адукацыя і выхаванне ў кантэксце зробленага за мінулую пяцігодку і найбольш вострыя пытанні, якія трэба вырашаць у бліжэйшы час.
— Пачну з сітуацыі з навучаннем дзяцей на белару-скай і рускай мовах. Наша гімназія — адзіная ў Магілёўскай вобласці, дзе выкладанне вядзецца на матчынай мове. Беларусь — двухмоўная краіна, аднак для захавання жыццяздольнасці беларускай мовы патрабуецца акрэсленая стратэгія з боку дзяржавы і сацыяльны заказ з боку грамадства. Трэба заўважыць, што разуменне праблемы існуе, жаданне яе вырашаць ёсць, таму гляджу ў будучыню з надзеяй.
Напрыклад, на Асіповіччыне пашырана колькасць беларускамоўных груп у дзіцячых садках. Сама ж гімназія высока трымае адукацыйную планку і робіць акцэнт на вядомай педагагічнай ісціне — “толькі асоба выхоўвае асобу”. Значная колькасць бацькоў вядзе дзяцей у гімназію не толькі як навучальную ўстанову, але і да канкрэтных настаўнікаў. Трэба адзначыць, што дастаткова шмат і тых, хто лічыць беларускамоўную адукацыю неад’емнай часткай выхавання ў дзяцей пачуцця нацыянальнай самасвядомасці. Таму штогод збіраецца нямала жадаючых навучацца на роднай мове. Як вынік — высокая колькасць медаліс-таў і стабільна вялікая доля выпускнікоў беларускамоўнай гімназіі, якія паступаюць у ВНУ, у тым ліку і на педагагічныя спецыяльнасці.
Аднак школьная адукацыя існуе не ізалявана, яна павінна грунтавацца на дзяржаўнай ідэалогіі. Апошнія палітычныя падзеі паказалі, што ў сферы адукацыі патрабуецца сур’ёзная і карпатлівая работа над памылкамі. Спадзяюся, што Усебеларускі народны сход акрэсліць шляхі далейшага руху ва ўзгаданым кірунку.
