Усё — наша

Галоўная праблема ўтылізацыі асіповіцкага смецця — мнагакратная перагрузка гарадскога палігона цвёрдых камунальных адыходаў

Прыём адкідаў тут павінен быў прыпыніцца яшчэ ў 2014 годзе, аднак з-за адсутнасці сродкаў скончыць будоўлю новай пляцоўкі для захавання ЦКА не атрымалася і дагэтуль.

Размяшчэнне звышнарматыўнага аб’ёму смецця для УКП ЖКГ вялікі галаўны боль, аднак сёння хацелася б засяродзіць увагу на іншым: пры больш сур’ёзных адносінах землякоў да раздзельнага збору адыходаў смеццевая гара расла б не такімі хуткімі тэмпамі.

Нехта скажа: “Навошта напружвацца, калі ўсё роўна прыедзе адна машына і зваліць рассарціраванае ў агульную кучу”. З такой пазіцыяй цяжка спрачацца, бо недахоп спецтранспарту — адна з рэалій жыцця нашых камунальнікаў. Тым не менш пераканаўчы аргумент ёсць.

На палігоне дзейнічае брыгада сарціроўшчыкаў, чыя задача — вымаць з агульнай масы смецця максімальна магчымую колькасць шкла, пластыку, паперы, тэкстылю, металаў. Так што калі другасныя рэсурсы адразу патрапяць сюды ў асобных мяхах, збор іх стане хоць крыху лягчэйшым.

Дык чаму б не дапамагчы людзям, якія робяць важную для ўсіх справу? Тым болей што такая дапамога практычна не патрабуе часу і грошай.

І яшчэ — пра сезоннае смецце. Асіповіцкая інспекцыя прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя нагадвае, што яліны пасля заканчэння навагодніх свят трэба выносіць на кантэйнерныя пляцоўкі для далейшай перапрацоўкі і выкарыстання ў якасці паліва ці кампосту.

Дзмітрый САЎРЫЦКI. Фота аўтара.

d.savrickiy@gzt-akray.by