Словы, вынесеныя ў загаловак, замацаваны ў артыкуле 57 Канстытуцыі краіны. Яна — галоўны закон, а армія ў нашай краіне — гэта магчымасць, створаная самім народам для таго, каб навучыцца абараняць сябе і забяспечыць абарону Бацькаўшчыны.

Менавіта ў гэтым накірунку і ішла 4 лістапада размова на чарговым пасяджэнні райвыканкама пры разглядзе вынікаў правядзення прызыву грамадзян на тэрміновую ваенную службу і службу ў рэзерве ў Асіповіцкім раёне ў маі-верасні 2009 года.

Даклад ваенкама райваенкамісарыята Мікалая Гомана быў па-вайсковаму дакладным і лаканічным. Прызыў праведзены ў адпаведнасці з Законам краіны “Аб воінскім абавязку і воінскай службе” і Указам Кіраўніка дзяржавы ад 5.05. 2009 г. № 228 “Аб звальненні ў запас ваеннаслужачых тэрміновай ваеннай службы, якія выслужылі ўстаноўленыя тэрміны па прызыву, і прызыву грамадзян на тэрміновую ваенную службу, службу ў рэзерве ў маі-верасні 2009 года”.

Адпрацавана картатэка асабістых спраў прызыўнікоў, звесткі на грамадзян, якія стаяць на ўліку ў наркалагічным, супрацьтуберкулёзным, псіханеўралагічным, скурна-венералагічным кабінетах, у інспекцыі па справах непаўналетніх, маючых судзімасць і ў адносінах да якіх судом прыменены прымусовыя меры медыцынскага характару. Вывучаны характарыстыкі прызыўнікоў, праведзены індывідуальныя гутаркі з імі і іх бацькамі.

У адпаведнасці з планам прызыўнікі адабраны для камплектавання вайсковых часцей. У ліпені 2009 года да месца праходжання службы адпраўлены 81 прызыўнік, для праходжання службы ў рэзерве — 15.

I ўсё ж у правядзенні прызыву грамадзян на тэрміновую ваенную службу і службу ў рэзерве меліся недахопы. Не да канца вырашана пытанне па ўзгадненні абследавання прызыўнікоў у аддзяленнях абласной бальніцы, недастаткова арганізавана праводзіліся ўрачыстыя провады прызыўнікоў для службы ва Узброеных Сілах і г.д.

Менавіта на апошнія моманты найперш і звярнулі ўвагу старшыня райвыканкама Пётр Шукаловіч і ваенны камісар Магаблваенкамата Мікалай Крыўчэня, які таксама прымаў актыўны ўдзел у рабоце пасяджэння.

Прычым, пытанні адрасаваліся не толькі дакладчыку, а і кіраўніцтву нашых медустаноў і аддзела ўнутраных спраў. I гэта невыпадкова: па-першае, далёка не ўсе прызыўнікі могуць пахваліцца належным станам здароўя, хаця іх ранейшыя абследаванні хваляванняў не выклікалі, па-другое, ёсць выпадкі, калі асобныя з юнакоў усё яшчэ рознымі шляхамі спрабуюць абмінуць армейскую службу.

“Прызыўнікі павінны ведаць не толькі свае правы, а і абавязкі, гэта ім узгадваць трэба абавязкова і не адзін раз. Будуць “касіць” — могуць і на лаву падсудных патрапіць, — падкрэсліў аблваенкам. — А хіба такое каму патрэбна?”. I ён цалкам мае рацыю!