Тры месяцы назад у чарговым выпуску “Вытокаў” (АК № 83 ад 15.10. 2013 г.) быў надрукаваны матэрыял “Апошні рэпартаж з гарадскога сметніка”, у якім адзначалася, што гэтае збудаванне будзе закрыта ў бліжэйшы час. Трэба прызнаць, што аўтар у вызначэнні тэрмінаў спынення эксплуатацыі практычна цалкам запоўненага цвёрдымі бытавымі адыходамі палігона праявіў празмерны аптымізм: з-за адсутнасці фінансавання ўвод у эксплуатацыю новага палігона зацягваецца на нявызначаны тэрмін. Прынамсі, неабходную суму — 8 мільярдаў рублёў — планавалася атрымаць з абласнога бюджэту, бо даходы раёна выдзеліць такія грошы не дазваляюць.

Аднак дырэктар ДУКВП “Райсэрвіс” Аляксандр МАСЛАЎ не лічыць сітуацыю небяспечнай. Па яго словах, “кропку незвароту” будуемы эколага-камунальны аб’ект ужо прайшоў. Асноўная   частка інфраструктуры, неабходная для сучаснага палігона ЦБА — сярод іншага і спецыяльная ўстаноўка для ўзважвання паступаючага смецця — створана, а на працягу года адну карту — пляцоўку, абсталяваную для бяспечнага захавання адкідаў — увесці ў эксплуатацыю атрымаецца.

Да таго ж часу будзе працягвацца карыстанне існуючым сметнікам.

Зразумела, выхад за межы праектнай ёмістасці такога спецыфічнага збудавання не самая лепшая прыродаахоўная навіна, аднак маем тое, што маем: экалагічную праблему, няхай і лакальнага ўзроўню. Яе існаваннем можна абурацца, але больш канструктыўна — пашукаць спосаб змяншэння “смеццевага ціску”. Хаця, па вялікім рахунку, нічога шукаць і не трэба.

У значнай ступені запаволіць хуткасць перапаўнення гарадскога палігона маглі б больш адказныя адносіны землякоў да раздзельнага збору камунальных адкідаў. Аднак заклікаць да ўдзелу кожнага ў сарціроўцы макулатуры, тэкстылю, шкла, пластмасы і г.д. не будзем. Як сведчыць прыклад збору металалому, пакуль у гэтай справе не будзе эканамічнай зацікаўленасці, істотных зрухаў да лепшага можна не чакаць. Сёння толькі каля 10% усяго асіповіцкага смецця трапляе ў кантэйнеры для часовага захавання ЦБА ў рассарціраваным выглядзе, што, відавочна, блізка да максімуму, якога можна дасягнуць толькі за кошт экалагічнай свядомасці насельніцтва.

Такім чынам, змяншэнне аб’ёмаў камунальных адкідаў, якія будуць папаўняць гарадскі палігон за кошт выдалення з яго другасных рэсурсаў, у першую чаргу ўскладаецца на плечы таго ж “Райсэрвісу”.

Умовы перад камунальнай службай пастаўлены дастаткова жорсткія: летась яны павінны былі “здабыць” з бытавых адыходаў шкла — 95 тон, ПЭТ-бутэлек — 20, гумы — 8, тэкстылю — 2, металаў — 40, макулатуры — 245. Па ўсіх пазіцыях, акрамя макулатуры, даведзеныя планы выкананы паспяхова. Што ж тычыцца апошняй, то справіліся толькі з паловай ад устаноўленага аб’ёму — 134 тоны.

На гэты год планы збору другасных рэсурсаў яшчэ не ўстаноўлены, але відавочна, што яны стануць яшчэ большымі. Ці будуць яны выкананы — пытанне складанае, але камунальнікі маюць намер зрабіць у гэтым накірунку ўсё, што ад іх залежыць. Так, у бліжэйшы час будуць устаноўлены 78 дадатковых кантэйнераў для раздзельнага збору ЦБА, у спіс функцыянальных абавязкаў дворнікаў унесена патрабаванне вымаць з буйнагабарытных кантэйнераў для смецця другасныя рэсурсы. Да таго кожны работнік “Райсэрвісу” мае неафіцыйнае заданне па наладжванні ў сябе дома раздзельнага збору адыходаў. Прынамсі, падобны спосаб ужывання адміністрацыйнага рэсурсу ў “мірных” — экалагічных — мэтах не мясцовая імправізацыя: у свой час ён шырока прымяняўся ў скандынаўскіх краінах і паспяхова практыкуецца ў нашых установах адукацыі.

Ёсць сэнс падтрымаць ініцыятыву камунальнікаў і на іншых асіповіцкіх прадпрыемствах?