Знаёмцеся

Нарадзілася ў Клімавіцкім раёне. Пасля заканчэння Ялізаўскай СШ атрымала сярэднюю спецыяльную адукацыю па прафесіі “бухгалтар”, аднак яшчэ падчас вучобы зразумела, што жадае звязаць свой лёс з педагогікай. Таму першым рабочым месцам Ірыны Мікалаеўны ў 1995 годзе стала Красненская СШ: там яна спачатку працавала лабарантам, а потым піянерважатай.

Праз год была пераведзена ў Радуціцкую школу, дзе да 1999 года займала пасаду педагога-арганізатара. Потым стала педагогам сацыяльным у асіповіцкай гімназіі (1999-2012 гг.) і паралельна ўдасканальвала прафесійную кваліфікацыю ў Беларускім дзяржаўным педуніверсітэце, які скончыла ў 2003 годзе.

Была намеснікам дырэктара і дырэктарам Дараганаўскага ВПК дзіцячы сад-сярэдняя школа (2012-2018 гг.), узначальвала калектыў СШ № 1.

На сённяшняй пасадзе з 6 ліпеня.

Замужам, мае дзвюх дачок.

Найлепшым чынам асабістыя адносіны Ірыны Мікалаеўны да настаўніцкай працы тлумачыць той факт, што ў яе родзе па бацькоўскай лініі прафесія педагог у пэўным сэнсе з’яўляецца дынастычнай. У вёсцы Паўловічы (Клімавіцкі раён) продкі нават мелі адпаведную мянушку — “буквары”. Зараз у сферы народнай адукацыі працуюць яе дваюрадныя браты і сястра, а родны брат — спартыўны трэнер у Ялізаве, рыхтуе юных весляроў. Натуральна, прыклад і разуменне з боку блізкіх людзей ствараюць дадатковую матывацыю і даюць сілы рухацца наперад, пераадольваючы перашкоды і цяжкасці.

Так што на сённяшнюю пасаду Ірына Сяргейчык прыйшла з рашучым настроем і добрым разуменнем задач, якія раённая сістэма адукацыі павінна вырашаць у бліжэйшай і сярэднетэрміновай перспектыве.

Сярод іх трэба ўзгадаць удасканаленне арганізацыі профільнай адукацыі: практыка паказала, што яго мэтазгодна пачынаць з другой ступені навучання (5-9 класы), а не з трэцяй (10-11 класы), як зараз.

Паляпшэнне якасці матэрыяльнай базы — задача ўвогуле пастаянная, аднак у Асіповіччыны сёння ёсць свая спецыфіка. Вынікі “падцягвання” Вяззеўскай СШ да стандартаў еўрапейскай арганізацыі адукацыйнага працэсу далі ў цэлым станоўчы вынік, так што на чарзе мадэрнізацыя па вяззеўскім прыкладзе СШ № 3 і Свіслацкай СШ.

Яшчэ больш адказная справа — будаўніцтва адукацыйнага комплексу ў мікрараёне вуліцы Чарняхоўскага. Менавіта райаддзелу па адукацыі дадзены карт-бланш на распрацоўку канцэпцыі і праекта прынцыпова новай навучальнай установы.

Ірына Мікалаеўна аб’ектыўна ацэньвае складанасць задач, якія давядзецца вырашаць. Аднак яна добра ведае, які магутны патэнцыял маюць калектывы нашых школ, дзіцячых садоў, выхаваўчых    устаноў, і ўпэўнена, што ніякія перамены і складанасці не перашкодзяць дасягненню галоўнай мэты — рыхтаваць падрастаючае пакаленне да плённага і паспяховага дарослага жыцця.