Псіхолагі раяць са школьнага ўзросту даваць дзецям так званыя «кішэнныя» грошы. Каб дзіця кожны дзень не прасіла ў бацькоў на марожанае ды іншыя прыемныя дробязі, а магло купіць само. Гэта развівае і самастойнасць, і ўменне эканоміць: усё, што хочацца, не купіш — прыходзіцца выбіраць нешта найбольш прыярытэтнае. Але з часам маладыя людзі хочуць большай незалежнасці. У фінансавым плане — таксама. Са школьных часоў яны пачынаюць зарабляюць свае першыя грошы…
Чым займаюцца, каб атрымаць першы заробак, маладыя — ва ўзросце ад 17 да 27 гадоў — землякі, ды на што яго трацяць, пацікавілася карэспандэнтка «Асіповіцкага краю» Ася Паплаўская.
Галіна: «Зарабіла свае першыя грошы на лісічках. Калі вучылася ў малодшай школе, было вельмі модна збіраць грыбы і здаваць іх у спецыяльныя прыёмныя пункты. Неяк мы з сябрамі са двара (у грыбы тады хадзілі дварамі) селі на дызель, запыталіся ў грыбнікоў, якія ехалі з намі, дзе непадалёк ад Асіповіч грыбныя месцы ды пайшлі ў лісічкі. Не памятаю, колькі дакладна назбірала тады, але на спартыўны касцюм хапіла».
Таццяна: «Я шмат часу праводжу ў інтэрнэце — хачу паступіць у Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт інфарматыкі і радыёэлектронікі. Таму гэтым летам працавала ка-пірайтэрам. Пісала для некалькіх рускіх фэшн-сайтаў артыкулы пра касметыку і апошнія модныя тэндэнцыі. Тое, што зарабіла за тры месяцы, патраціла на веласіпед — мама дадала, бо не хапала, і цяпер у мяне ёсць класны чырвоны горнік!»
Аляксандр: «Першыя грошы ў мяне асацыіруюцца з хрушчамі. Калі вучыўся ў школе, мы з сябрамі лавілі іх вёдрамі ды здавалі ў аптэку. Там прымалі жукоў альбо цэлымі, альбо прасілі адрываць крылцы… А грошы, заробленыя на хрушчах, аддаваў матулі».
Юлія: «Мае першыя грошы мне дала матуля. Але не проста так. Памятаю: толькі пайшла ў сёмы клас і мы з бацькамі паехалі капаць бульбу. Матуля паабяцала выдаць мне «заробак», калі буду старанна працаваць. Шчыравала з імпэтам, і маці стрымала абяцанне. Набыла тады некалькі дыскаў з камп’ютарнымі гульнямі».
Наталля: «Шчыра кажучы, калі вучылася ў школе, не было асаблівай неабходнасці працаваць, каб зарабляць грошы. Мне хапала таго, што давалі бацькі за поспехі ў вучобе. Так што маімі першымі грашыма не з бацькоўскага кашалька стала стыпендыя, якую атрымала пасля паступлення на хімічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўні-версітэта. А патраціла ня-хітра: пайшла ў кавярню з сябрамі адзначаць Дзень студэнта».
Алена: «Першыя грошы зарабіла вось на гэтым жа месцы працы (Алена — прадавец у прамысловай краме «Дуэт»). Толькі тады, больш за шэсць год таму, прый-шла сюды пасля вучылішча і пачала працаваць вучаніцай прадаўца. Не памятаю, на што дакладна патраціла першы заробак. Гэта было нешта з вопраткі».